MAÇIN ARDINDAN

Osman BAŞOCAK

 Rakibimizin puan kaybetmesiyle puan farkının 9’a çıkması ise haftanın en sevindirici tarafı oldu. Ancak şunu açık açık söylemek gerekiyor: Bu ligde artık hiçbir maç kolay değil. Her karşılaşma final havasında oynanacak ve Pazar günü bunun bir kez daha canlı örneğini gördük.

Zonguldakspor diri bir takım. Özellikle savunma hattında oldukça disiplinli oynadılar. Böyle takımlara karşı sonuca gitmek kolay olmaz. Ama bizim de bazı anlarda sahada çok acemice davrandığımızı söylemek gerekiyor. Bireysel hatalar, yanlış tercihler ve gereksiz panik... Bunları bu saatten sonra kaldıracak bir süreçte değiliz.

Buna rağmen orta sahada Oğuzhan ve Talha mücadeleleriyle Sebat Gençlik adına sahanın en iyileri oldular.

Şunu da açıkça söylemek lazım: Bu saatten sonra güzel futbolun çok da bir anlamı yok. Önemli olan kazanmaktır. Ligin son virajına girdik. Kalan 6 maçın 3’ü kendi sahamızda, 3’ü deplasmanda. Haftalar önce söyledim, yine söylüyorum: Bu camia sezon sonunda çifte bayram yapacak. Yeter ki herkes işini ciddiye alsın.

Ama futbolda bir gerçek var; maçlar kâğıt üzerinde değil sahada kazanılır. Hesap kitap yapmak kolaydır ama sahaya çıkıp mücadele etmek başka bir şeydir.

Bir de camia meselesi var... Artık herkesin şapkasını önüne koyması lazım. 

Maçlara bakıyorum, bazı isimler ortada yok. Başarı varken ortalıkta görünmeyenler, yarın işler ters gittiğinde konuşmaya en hazır olanlar oluyor. Bu şehirde başarı varsa herkes taşın altına elini koyacak. Sen-ben kavgasını bırakıp kırmızı-beyaz arma etrafında kenetleneceğiz.

Ve gelelim bitmeyen stat meselesine...

Yıllardır konuşuluyor, tartışılıyor ama ortada hâlâ somut bir adım yok. Sezon bitiyor, yine belirsizlik. Eğer bugün başlanmazsa bu takım iki yıl daha Akçaabat’ta kendi sahasında oynayamayacak. Bunun sorumluluğunu kim alacak?

Yetki kimdeyse artık o mührü vurmalı. Çünkü zaman geçiyor. Bu şehrin sabrı da sonsuz değil.